Bolesine kolay mutlu olmak tehlikeli aslinda...Cunku bu durum kolaylikla seni tek renge ait kilabilir...Bir kelimeyle rengin bembeyaz olabilir yani...Sonra iste o beyazlik,ustune yapisir ve sen artik - beyazsindir iste- olsa hani bi rengin atsa ,saganaklar baslar dort bi taraftan...'Nolduuu,neden oldu???'
Oysaki senin kolay mutlu olabilicegini bilenler ve artik rengini etiketle isaretlemis olanlar bilmezler ki kolay mutlu olanlar ayni kolay ve bi okadar cevik hareketlerle kolay bulanabilirler ....Kolaylikla aslinda renklerini koyu tonlara bulastirabilirler.Ve iste o bildiklerini sananlar;ama aslinda -bilmeyenler-bunu -bilir- hale geldiklerinde "kolayligi'kurcalarlar ellerindeki o devasa cimbizlariyla...Alti ustu cimbizlarla kanirtip dururlar.Kolaylik sinmez cinku o tek duze programlanmis beyinlerine...
Cunku onlar 'kolayligi'>>hazircilikla ve 'basit olmayi'>>>>en pis haliyle algilayip bayagilasma ile karistiran zihniyete sahiptirler..
Gok kusagim bol renkli olsun istiyorum...Hep altindan gecmek olasi olmasa da gorebileyim onu zor zamanlarimda da ve boyle insanlardan uzak kilabileyim kendimi...Sadece renklerin birbirlerine bulasmamalari icin degil anlam kargasasi olmasin diye hayatimda ,o kadar.....
4 yorum:
kolay mutlu olmak tehlike degil aslında... Cünkü bu durum kolaylıkla değiştirilebilir...
Bir kelimeyle rengin koyulaşabilir, sonra o koyuluk üstüne yapisir, sen artık -siyahsındır işte- olsa hani bi rengin açılsa, sağanaklar başlar 4 bi taraftan, "hep koyu renklisin sen". Hayırdır?
oysa ki senin kolay mutlu olmadığını bilmeyenler, rengini işaretlemiş olanlar bilmezler ki zor mutlu olanlar aynı zorlukla ve bir o kadar ağır hareketlerle bulunabilirler; ve işte o bildiklerini sananlar; ama aslında -sadece bildiklerini düşünenler- bunu -bilmez- hale geldiklerinde "zorluğu" kurcalarlar ellerindeki o devasa kolaylıkla, eleştiri oyunlarıyla. Altı üstü bir oyundur; ama zorluk sinmez o çok programlı hafızalara. Cünkü onlar zorluğu>>tembellikle ve basit olmamayı> en karanlık haliyle algilayıp, bayağılaşma ile karıştıran zihniyete sahiptirler.
Gök kuşağı renklidir, ama sadece yağmur bitince görülür çünkü yağmurdan kaçarken gökkuşağını aramaz insan, bakmayı da düşünmez, haliyle gökkuşağı göstermemiş olur kendini sanki saklanmış gibi. Gökkuşağı da renkler de hep etrafındadır görmeyi sevenler ve bakmaktan her daim keyif alanlar için. Çıkaramayız yağmuru şeffaf diye hayattan, renkler etiket olmayacaksa ki olmamalı bulaştırmamaya çalışmak beyhude, zevk alamayız yaşamaktan.
not eklemeyi unutmuşum: okuyunca hangisi daha doğru diye düşünmeye odaklandıysanız, hiç bir şey anlatamamış sayılırım.
ben sana kendi blogunu ac diyorum ama teyyyy teyyyyyy:)
Yorum Gönder