Rutine baglanmiyor da hic birsey sadece galiba alisma evresi oluyor.Her tekrarlanista kalbinin cok derinlerinde titremeler hissediyorsun mesela ya da beyninin cesitli bolumlerinde karincalar surusu,teker teker minik adimlara inat uyusturucu bi halde...

Sonra herseyin o an senin elinde olmasi,kontrolu saglaman gerektigi,dagilan bilincinin an ve an yerli yerine oturmasi ki Allah tan yer edinmis ,sessiz sedasiz yerlesiyor yerine -ben bi gittim ama ozur dilerim -diyen bi cocuk gibi ilisiveriyor.Oysaki bilmiyor o an onunla ugrasicak vaktin yok,bilmiyor ki gelmesi yeterli,elin titrio yapilmasi gerekenler var sonra,ayrica onu pohpohlayamcaksin...

Dengeyi saglamayi basardim ben aradaki cizgiyi guzel tutabiliyorum bu konuda hic mutevazi olamicam ...Zira bunun icin cok gayret gosterdim,cok emek harcadim ben.Simdi sakin karsilamaya calismakla beraber sadece galiba bunun boyle gidecegi ve benim her defasinda tempoyu arttiran kalbimi -bastirarak- sakinlestirmeye calisacagim konusunu idrak ediyorum..

Zaman geciyor ve bakin bizler buyuyoruz...Onlar kuculmuyorlar ama sadece -degisiyorlar- bunu bilmek,buna gozlerinin her kademesiyle tanik olmasi,annenin senin icin en basiti neler yaptigini dusunup senin onun icin yaptiklarini asla ve asla yeterli gormemen,oldukca devinimli bi surec iste...

Ahhhh Ardacim,ah guzel bebegim kolay olabilse ole keske,iki kelimeyle dunya donseydi etrafinda-accccc,kapaaa- yeterli olsaydi butunn kapilarave butun hersey icin tek bi dugme yetseydi ...Geciyor karsima kucuk ellerini acip,sonra anneme bakiyor -mizikci oyundan kacti-diyor belki...Yanina gidiyor ,elleri anne yanaginda,gulumsuyor.Beklentisi sadece ayaga kalkip oyunun devami.Dogru beklenti-basit ama kesinlikle dogru-.Cunku devam ediyor zaten hersey yani bikez girdigin suya girmek imkansiz halde yani akiyor hersey...Sana dusen akmak belki sadece ,ayak uydurmak -gucunun yetmedigine- kendin icin,sevdiklerin icin...