Bir soz sadece o kadari yetiyor bazen sadece sozun cikisi onemli.
Zaten duyulan mutluluk ve huzun arasi cok ince bi cizgi,zar kayiveriyor aradan iste o sozler kayiyor ,insanin icine akiyor ,yol oluyor hem de
belli belirsiz degil.
...
iste iyisi ve kotusu var ama onunda.Kotusu kanirtarak yol aliyor ,iyisi gibi degil zeytin yagi gibi yumusacik degil.Kotusu yanik izi birakiyor ve ufluyorsun ,ufluyorsun gecmiyor acisi .Soguga tutsam diyorsun soguk ,donduruyor da azicik cektin mi acisi baki kaliyor.Dondurark gezeyim o zaman ben de her daim diyorsun duymayayim bu aciyi ,bu seferde aklinin bir kosesinde devamli sos veren bi lamba yaniyor sanki...
...Ben konusayim durmadan hic duraksamadan ,ne hissiyat kalir ne lambanin rengi diyorsun cumlelerini bir miktanis gibi cekiyor o kelime,tahrik oluyor buyum kelimelerin o noktada istemeyerek yapisiveriyorsun miknatisa ve o sozle doluyor yine butun aklin,kalbin,cumlelerin,gozlerin...ve sonra sende kanirtmaya basliyorsun baskasini ...
Cok agir bayramlarda o kafamizi cevirip bakmadigimiz aci lezzetli bitter cikolatalri gibi,koyu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder