Bu yilin da laleri acti,gidildi goruldu ve ne kadar da cok sevildi.Nesnelere anlam katan ya da ruh diyebilirz ona pekala insanlardir,insanlarin enerjileri ve beklentileridir.Her nekadar lalelere -nesne- sifatini yakistirmaktan utanc duysam da lalerin yasamsalliklarina anlam katan -biz- iz.

Lakin butun laleler ayni degilidir,bizim lalelerimiz en guzelleridir.Camda iste ,oyle gelinlik kiz gibi suzuluyor.Yaninda bi sari arkadasi da var ,yakismis.Bikac gunluk caninin kaldigini goruyorum.Yapraklari cok yorgun dusmus,sularken hissediyorum.Ama uzulmuyorum,cunku lalelerin omurleri kisadir ama bu omur sadece -ciceklenme- zamanina verilen bir isimdir,zira lale aslinda yasar butun mevsimler boyunca ,topragin altinda soganiyla oylece yasar ve sakince bahari bekler,sumbullerin o dehsetiengiz kokularinin dort bi yana yayilip ,havada ucusmasiyla lale artik vaktinin geldigini bilir disari cikar ve tekrar arz-i endam eder.Boyledir iste lalerin omru kisa degilidr,laleler hep vardir;-bizim- lalelerimiz hep olucaktir.

...

Bilmek guzeldir,lale gibi kusursuz bir huzur kaynagi ,zarif ama bir o kadar yasayan bir histir.