-dirayetli- oldugumu soyluyorsun,olmadigimi bilsem de ben sesinin o rahatlatici ve icten sesine kapiliyorum inaniyorum haline,oyleyim sanirim diyorum saniyelik.
Lakin asli bu mu isin sahiden?
Zorlma yapiyorum ,yapmamiz lazim biliyorum.Icim buklum buklum oldu ,sen -ordaydin- ve ben bunu -biliyordum-.Bilmenin guzellligiyle doluydu icim.
Doluluk iyidir isin ozune inersen aslinda,ama ben sapitiyorum.Duygularimi cok ustlerde yasiyorum.Sesinin dinginligine kapildim sen konusurken,o yuzden o kadar kolay takildi bogazima bisiler,ben yutkunamadim,sen'agalam canim benim'dedikce ben nefes alamadim.
*
nefes alamadim cunku,sen -ordayken- bile ben senin sesine senin ,yumusakligina boylesine ihtiyac icindeyken
ve
dahasi
sen benim seni ayni senin beni rahatlattigin gibi rahatlatma etkisine haiz oldugumu soylerken
iste
boyleyken durumumuz
sen
-ordayken-
100km otedeyken
ve
ben 100 u binle carparken her defasinda
nefes alamadim.
*
cunku aslinda
gercek anlamda
senin gittigindeki uzakliklari dusundum.
Bu kadar alismis olmam,bana ole iyi gelmen ne kadar zor olucak diye gecirdim icimden.
*
Dirayetimin seninle arttigini hissederken,dirayetli olmam gerekn o anlarda -hemen hemen uzat elini heh hazir mi tut hemen tut-diyip siginmami dusundum.
Sen bilirsin zaten dusunucekleri asla bitmeyen bi kizim ben,cok zor boylesi bi bilsen...