.Hergun cephesinde hazirlanan askerleri dusunun,oyle kalkiyorum ben sabahlari.Boyle sira sira seyler yapiyorum:

...

-ilk olarak alarmmim caliyor,bu bir herhangi bir alarm degil,buyuk mutlulukla kalkiyorum ,cunku gunun devaminda beni ayakta tutabilicek bisey yapicam simdi dikkat !

Muhtemelen cok daha onceden uyanmis olan sevgilime boyle denizler asiri uzakliktan,-gunaydin-opucugu verip yeniden -uyandiriyorum-.Sonra yazabilirse o bana bir mesaj yaziyor ki bu inanilmaz bir doping ,ama olmasa da bu sefer cagri atiyor sevgilim.Snaki ben uyandirmisim gibi...

...

-sonra uyuyorurum yine.

-uyaniyorum,iste cok zor anlardan biri bu.Uykudan uyanma gercek anlamda cok zor.Hayir,hayir;oyle uykudan kalkamadan bahsetmiyorum ki bu ruhunun uykusu,bu gerceklere donme,bu bak bugun sen bunlari bunlari yasicaksin oyle kalak bu yataktan deme hali.bu uyanis cok zor ve cok agir!

...

-bugun -iyi olucam - gecicek ,acitmicam canimi ve kimsenin canimi acitmasina izin vermicem diyislerim.takvime bakisim,kac un kalmis gelmesine sevgilimin,destekcimin diye

....

-yataktan kalkis sonra ,is icin maillere bakis,hayal kirikliklari ve o yataktan moralimi hergun tavan yaparak kalkisimin -bicare -bi caba oldugunu anlamak.

cunku gitmiyor hicbirsey yolunda gitmiyor.

...

Hayat bozuk bir araba gibi ve kontrolu asla bana ait degilmis gibi ,yol alamiyoruz,ileri gidemiyoruz.Bozuk carpik yollar,yoldaki insanlar hep engeller sanki.O bozuldukca ben direksiyona kapaklanip agliyorum,sanki aglamam araba calsimasini saglicakmis gibi,sonra sag koltuguma bakiyorum,bos .!

o dolu olsa bari,sevgilim orda olsan bari,yanimda olsan ya keske...